کد خبر : 31396
تاریخ انتشار : پنجشنبه 29 دی 1401 - 23:33

تضمین بودن رزق با کار و تلاش/گدایی محبت

تضمین بودن رزق با کار و تلاش/گدایی محبت
استاد شجاعی در جلسه این هفته خانواده آسمانی نکاتی درباره حرص نخوردن برای رزق و روزی و لزوم کار و تلاش و همچنین گدایی نکردن محبت بیان کردند.

تضمین بودن رزق با کار و تلاش/گدایی محبتتضمین بودن رزق با کار و تلاش/گدایی محبت

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دست‌نوشته‌های معارفی امیرمحسن سلطان احمدی مروج (امسا):سلسله جلسات هفتگی استاد شیخ محمد شجاعی عصر امروز پنجشنبه ۲۹ دی ماه ۱۴۰۱ شمسی در حسینیه قرائت قرآن شهرری برگزار شد که توفیق حضور در این جلسه و بهره از محضرشان نصیبم شد.

ایشان در این جلسه خانواده آسمانی درباره حرص نخوردن برای پول و روزی نکات مهمی بیان کردند و در ادامه ضمن نکوهش از گدایی کردن محبت از دیگران به تقسیم اوقات عمر به چهار قسمت پرداختند که گزیده یادداشت‌هایم از بیانات ایشان در ادامه تقدیم شما معارف‌جویان عزیز می‌گردد تا از این طریق شما نیز بهره‌مند از این جلسه شوید.

شغل و کار خاصی برای خود تعریف نکنید!

وقتی خدا رزق انسان را تضمین کرده چرا اضطراب و ترس رزق را دارید؟! وظیفه شما تلاش و سر کار رفتن است، ولی رزق را خدا تضمین کرده و شما باید از یک جا شروع کنید و کسی هم نگوید من باید حتما فلان شغل را داشته باشم بنشیند خانه و سر کار نرود و برای خود کار تعریف کنند که من باید کارم این باشد! اینجور رزق بسته می‌شود. به قول قدیمی‌ها که گفته‌اند از تو حرکت و از خد برکت، پس باید برای کار حرکت کرد.

حضرت یوسف (س) وقتی با صحنه گناه از سوی زلیخا روبرو شد، با اینکه می‌دانست درها قفل است اما به سمت درهای قفل شده حرکت کرد و گفت وظیفه من این است که به سمت آن در بروم و به امید خدا فرار کنم! و تلاش و حرکت او باعث شد که خدا در را باز کند.

لزوم کار و تلاش برای رسیدن به روزی

اینکه بنشینید در خانه و بگویید کار مورد نظر و تعریف شده من نیست و پیدا نمی‌شود، این شیوه درست نیست، در صورتی که ائمه هم کار می‌کردند و هر کس آن‌ها را استخدام می‌کرد قبول می‌کردند و شغل خاصی را برای خود تعریف نمی‌کردند.

علمای ما هم کار می‌کردند؛ مرحوم علامه می‌گفت من ده سال کشاورزی کردم! پس کار بد و عار نیست. بعضی‌ها کارگری می‌کردند، مهم این است که حرکت کنید نه اینکه در خانه بنشینید و کار برای خود تعریف کنید، باید از خانه بیرون بزنید و حرکت کنید.

این همه کار همین الان هست! شما شروع کنید و خدا خودش رزق را می‌دهد و حتی ارتقای شغل بهتر را هم خود خدا می‌دهد، اما با تنبلی و بی‌حوصلگی و در خانه نشستن کار پیدا نمی‌شود.

غصه رزق و روزی را نخورید!

روایات می‌گوید غصه رزق و درآمد را نخورید و اینقدر خود را مضطرب نکنید و این اضطراب را به خانواده وارد نکنید. خدا می‌خواهد که از خانه بیرون بیایید و یک کاری را شروع کنید اما زیاده روی هم نکنید، چون به بقیه بخش‌های عمرتان نمی‌رسید!

تقسیم ساعات عمر به چهار قسمت / مهمترین قسمت آن

امام رضا علیه السلام در روایتی فرمودند: عمرتان را چهار قسمت کنید؛ یک قسمت را برای اصلی‌ترین کار که برای آن آفریده شده‌اید و آن مناجات و خلوت با خدا است که اصلی‌ترین کار ما است. اگر این خلوت عاشقانه با خدا را ندارید، اصلا زندگی نمی‌کنید و حیات انسانی ندارید! مثل کسی بگوید من شغل ندارم، یعنی زندگی ندارد کسی در بخش اقتصادی کار نداشته باشد حیات اقتصادی ندارد.

نماز هواپیمای پیشرفته و مناجات راهی آسان‌تر برای پرواز

حالا یکی از راه‌های خلوت با خدا نماز است اما نماز کار ما نیست و با نماز ما نمی‌توانیم و نماز کار پهلوانان معنوی است! چون آن‌ها فرمول‌های نماز را می‌دانند و نماز مثل یک هواپیمای پیشرفته است که باید قلق این هواپیمای پیشرفته را بدانید تا این هواپیما را بتوانید بلند کنید و اوج بگیرد. پس اگر نماز با تمرکز و با معرفت و با لوازمش را انجام دهید این هواپیما بلند می‌شود.

اما بیشتر ما باید از دعا و توسل به خصوص مناجات استفاده کنیم، چون ما می‌خواهیم نماز شب بخوانیم اما گاهی حوصله نداریم، پس بنشینید و مناجات کنید، نماز هم در این مناجات است و مغز نماز در همین مناجات است.

ما چون تمرین مناجات در نماز نداریم این اتصال و ارتباط در نماز حاصل نمی‌شود و برای ما که ضعیف هستیم باید مغز را فقط بچسبیم و مغز هم این است که چهره به چهره با خدا حرف بزنید و آن هم از راه مناجات است.

رابطه و گفتگوی صمیمانه و عاشقانه با خدا با دعا حاصل می‌شود، برای همین حتما در خانه صحیفه سجادیه داشته باشید و مرتب آن را بخوانید، تا یواش یواش راه بیفتید و اوج بگیرید، پس با مناجات زود راه می‌افتید.

بنابراین باید با مربی و رب خلوت داشته باشید و دانش آموزی که با مربی‌اش خلوت ندارد، هیچ وقت شبیه مربی‌اش نمی‌شود! چون شاگرد باید زیر نظر مربی در باشگاه تمرین داشته باشد و مربی ما هم خدا است و باید با خدا زیاد خلوت داشته و رفیق باشید.

بخش دوم وقت برای کسب روزی

موضوع دوم حضرت فرموده‌اند بخشی از وقت را برای کسب روزی و درآمد و کار اختصاص دهید. خدا از جوان بیکار بدش می‌آید و از جوانی که وقت آزاد دارد متنفر است. پس وقت خود را برای کسب روزی حلال قرار دهید.

بخشی برای خانواده و بخشی برای تفریح حلال

در ادامه حضرت دو بخش دیگر از وقت خود را توصیه به خانواده و استراحت و همچنین تفریح حلال نموده اند. این که صبح تا شب در اداره باشید یا کار کنید این هم به خودتان و هم به عبادت و هم به خانواده ضربه می‌زند و اینهایی که صبح تا شب کار می‌کنند، توکل به خدا ندارند و شهوت کار دارند.

حتی قرآن در زندگی چنین افرادی که تمام وقت به کار چسبیده‌اند ضایع می‌شود، تا حدی که حتی ۵۰ آیه هم در روز نمی‌تواند بخواند. وقتی قرآن در زندگی شما ضایع باشد پس شما اصلا زندگی نمی‌کنید! اصلا به فرشته‌ها سر نمی‌زنید و وقت ندارید در طول روز با این فرشته‌ها که از اذان صبح با شما هست ارتباط بگیرد!

دو تا فرشته خوب و مهربان و معصوم از اذان صبح با شما هستند و شما اصلا حتی متوجه آن‌ها نیستید و مغرب می‌روند و دو تای دیگر می‌آیند حتی وقت نمی‌کنید به اینها سلام کنید!

شهدا که همه شاهد ما هستند و امامزادگان عشق هستند اصلا در زندگی ما جایگاهی ندارند و همینطور انبیا و امامزادگان و چقدر رفیق معنوی داریم ولی اصلا در زندگی ما حضور ندارند و جایگاهی ندارند!

نشانه حیات انسانی

خیلی آدم‌ها ۶۰ سالشان هست اما حیات ندارند! نشانه حیات مهربانی و عشق و کینه نداشتن است و نشانه دوم آرامش و سوم شادی است، اگر ندارید یعنی یک جا از شرایط حیات خارج شدید!

حرص رزق را نخورید!

وقتی رزق تقسیم شده چرا حرص می‌خورید و با دیگران مسابقه می‌دهید؟! اگر شما مشکل مالی و دردسر دارید ولی فلانی راحت است، شما سهم دردسرش را می‌کشید و او سهم راحتی را پس چرا حسودی می‌کنید چون نوبت آن فرد هم خواهد شد!

لذت‌ها و مصائب تقسیم شده است، مقایسه و مسابقه با دیگران ندهید و نگویید چرا الان باجناقم شاسی بلند دارد و من ندارم، خوب نوبت تو هم می‌رسد و نوبت کم آوردن اون هم میرسد و ما چون زندگی را حیات دنیا می‌بینیم قاطی میکینم! این که حیات زندگی نیست، تازه با مرگ حیات جاودانه شروع می‌شود.

حرص برای چه چیز می‌زنید؟! وقتی رزق برای همه تقسیم شده پس آرام باشید و با کسی زندگی خود را مقایسه نکنید و با کسی هم رقابت نکنید و مسابقه ندهید!

اموالتان را وقف کنید!

اموالتان را هم وقف کنید! اگر حالا بچه ندارد برای او وصیت کنید، اما ثلث خودتان را که حق دارید آن را وقف کنید، حتی شرط کنید تا زنده هستید خودتان از آن استفاده کنید. خودتان بیشتر از بچه‌هایتان به این اموالتان نیاز دارید، وقفشان کنید که برایتان استفاده داشته باشد.

اموالتان که بعد از مرگتان می‌ماند بدبختیش برای شما و لذتش برای وارث است آن هم اگر حلال آن‌ها استفاده کنند، اگر بد هم استفاده کنند که شما بیچاره هستید!

هیچ دانشگاهی این حرف‌ها را به ما یاد نمی‌دهد، فقط سر کلاس قرآن و عترت شما را حکیم می‌کند و به حکمت می‌رساند.

مردم به بانک‌ها بیشتر از خدا اعتماد دارند!

مردم به این بانک‌ها بیشتر به خدا اعتماد دارند! مگر نمی‌خواهید سرمایه دار شوید؟ پولتان را در راه خدا خرج کنید که صد در صد سود به شما می‌دهد!

با صدقه در راه خدا خود را ثروتمند کنید!

روایت می‌گوید امام هر وقت وضعش مالی‌اش خراب می‌شد، سریع صدقه می‌داد و می‌فرمود: من از شیعیان گله دارم چرا فقیرانه زندگی می‌کنید و با صدقه ثروت خود را زیاد نمی‌کنید! منظور از صدقه هم این پول خردها نیست بلکه یک صدقه درست و حسابی برای خدا و امام زمان عج است.

صدقه فقط مالی نیست!

چرا در بورس سرمایه‌گذاری می‌کنید؟! خدا راه را به بندگانش یاد داده فرموده در راه خدا آن کریم بی‌نهایت، جواد بی‌نهایت، رحمان و رحیم بی‌نهایت معامله کنید؛ کافی است یک بار امتحان کنید. ما به بانک‌ها ایمان داریم اما به خدا ایمان نداریم! هر کس یقین داشته که عوض انفاق در راه خدا صد در صد برمیگردد، تند تند اموالش را در راه خدا انفاق می‌کند.

صدقه فقط صدقه مالی نیست، این آدم از من بدش می‌آید ولی من به عشق خدا به او محبت می‌کنم، این هم صدقه است؛ صدقه این است که آنجایی که باید بخندی به خاطر خدا نخندی و با این فرد به خاطر خدا معامله کنی حتی اگر خودت دوست نداشته باشی با او معامله کنی، اینها هم صدقه است که دلی را شاد کنید و برای کسی فداکاری کنید و حرف کسی را گوش کنید.

با داشتن خدا چرا گدای محبت دیگران هستید!

اینکه یکی بگوید من پدر و مارد نداشتم و از بچگی بی‌کس بزرگ شدم و کسی به من محبت نکرده و به کسی هم محبت نمی‌کنم، در صورتی که تو یک الله داشتی و تنها نبودی! راه عاشقی به داشتن پدر و مادر نیست تو انسانی همه کس و کار تو خانواده آسمانی است که خانواده به این بزرگی را داری، اهل بیت (ع) را داری! خدا هست و رب توست و در کنار تو هست و همه هم عاشقت هستند و دوستت دارند و دورت هم خیلی شلوغ است، این همه رفیق بعد میگویی کسی من را دوست نداشته و به من محبت نکرده است؟!

شما حیوان گرا نیستید انسان هستید خود را زن و مرد نبینید! لذا خدا کانون‌های عاطفی زمینی را از انبیا گرفته پیامبر (ص) هم یتیم بود و تا مبعوث شد خدا حضرت خدیجه (س) را از او گرفت! امیرالمؤمنین علیه السلام هم همین طور بود.

اما بی‌کس کسی است که بی‌رب است! با مادر و پدر داشتن و زن و بچه داشتن باز هم تنها و عقده‌ای است و حسادت می‌کند و دنبال گدایی عاطفی است و باز هم با داشتن این زمینی هم باز هم احساس کمبود می‌کند.

به خاطر زمینی‌ها غصه دار زندگی نکنید!

همه چیز را پای خدا بریزید و وقت و فکرتان را برای جواب دادن زمینی‌ها صرف نکنید، صاحب و رب شما کسی دیگر است، اگر کسی هم به شما بی‌محبتی کرد خالق شما صاحب و رب شما جوابش را می‌دهد، شما که بی‌کس نیستید پس اعصابتان را از زن و بچه و مادر زن و بقیه خرد نکنید! پس وقتی که خانواده عظیم آسمانی خود را دارید دیگر اینقدر گدا زندگی نکنید.

اصلا خدا اینها را حریف تمرینی شما گذاشته است تا شما را بزنند نه اینکه ضعیف باشید و مثل بچه‌ها سریع بگویید مربی این مرا زد! اصلا مربی اینها را در باشگاه گذاشته که شما را بزنند تا قوی شوید، باشگاه برای همین است که قوی و قهرمان شویدف ولی نمی‌فهمید و مثل یک بچه لوس در این باشگاه همش شکایت می‌کنید که چرا شوهرم اینجوری است، پدرم اینجوری و زنم اینجوری! اصلا دنیا یعنی همین.

اینها حریف تمرینی شما هستند که شما را بزرگ کنند، دنیا باشگاه تمرین شما است ولی نمی‌فهمید باید تمرین کنید که بتوانید خدا را ببینید، باید برای خدا خرج کنید و به خدا اعتماد کنید. زیرک‌ها وعاقل‌ها فقط با خدا معامله می‌کنند و می‌گردند در بورس و بازار خدا با خدا معامله می‌کنند و حتی کار اقتصادی هم با خدا معامله می‌کنند.

پی‌نوشت:

امام علی‌بن‌موسی‌الرضا عليه‌السلام فرمودند:إجتَهِدوا أن يَكونَ زَمانُكُم أربَعَ ساعاتٍ: ساعَةً مِنهُ لِمُناجاةِ اللّه ِ و ساعَةً لِأمر المَعاشِ و ساعةً لِمُعاشَرَةِ الإخوانِ و الثِّقاتِ و الَّذينَ يُعَرِّفُونَ عُيُوبَكُم و يَخلِصونَ لَكُم فِي الباطِنِ و ساعَةً تَخلُونَ فِيها لِلَذّاتِكُم و بِهذِهِ السّاعَةِ تَقدِروُن عَلَى الثَّلاثِ ساعاتٍ.

 بكوشيد كه زمانتان را به چهار بخش تقسيم كنيد: زمانى براى مناجات با خدا ؛ زمانى براى تأمين معاش ؛ زمانى براى معاشرت با برادران و معتمدانى كه عيب‌هايتان را به شما مى‌شناسانند و در دل شما را دوست دارند؛ و ساعتى براى كسب لذّت‌هاى حلال و با بخش چهارم توانايى و نیروی انجام وظایف سه بخش دیگر را تامین كنید. « فقه‌الرّضا عليه‌السلام، صفحه ۳۳۷».

پدیدآورنده:

به کوشش: امیرمحسن سلطان احمدی

www.soltanahmadi.ir

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

9 + 1 =

درس اخلاق زیارت نیابتی زیارت نیابتی درس اخلاق
logo-samandehi
error: حق تألیف را رعایت کنید