شخصیت انسان در چیست/کسب تقوا و جبران گذشته

آیت الله جاودان در سخنرانی شب اول ماه محرم شخصیت و وزن انسان را در قبولی نماز دانستند و به ویژگی یک نماز مقبول اشاره کردند.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دست نوشته‌های معارفی امیرمحسن سلطان‌ احمدی (سلطان‌احمدی دات آی آر):  جلسه سخنرانی دهه اول محرم حضرت استاد آیت الله حاج شیخ محمدعلی جاودان(حفظه‌الله) به یاری خداوند و با محدودیت ها و رعایت پروتکل های بهداشتی در فضای باز کوچه و اطراف حسینیه مرحوم آیت الله شیخ مرتضی زاهد(ره) برگزار شد و توفیق یاری نمود از محضر ایشان بهره مند شوم.

آیت الله جاودان پنج شنبه ۳۰ مردادماه ۱۳۹۹ در اولین شب ماه محرم با اشاره به آیه ۴۵ سوره یس به اهمیت و ثمره اطاعت از دستورات خدا و اصلاح گذشته خود پرداختند و در ادامه به ویژگی نماز مقبول اشاره و شخصیت آخرتی انسان را به قبولی نماز او دانستند.

در ادامه مشروح بیانات ایشان به شرح زیر تقدیم شما معارف‌جویان عزیز می‌گردد.

رسیدن به رحمت خدا با اطاعت دستورات خدا

قرآن می‌فرماید: «وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَینَ أَیدِیکُمْ وَمَا خَلْفَکُمْ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ»، و هنگامی که به آنان گویند: از آنچه [عذاب‌های دنیا و آخرت] پیش رو و پشت سر شماست بپرهیزید تا مورد رحمت قرار گیرید [به این هشدار قطعی و یقینی توجه نمی کنند، ] (آیه ۴۵ سوره یس).

عاقبت بخیری در مداومت در خواندن هر روز سوره یس

این آیه را قبلاً شاید چندین بار خدمت شما عرض کرده‌ام و خودتان هم در سوره یس ممکن است که مکرر آن را خوانده باشید. اگر کسی علاقه‌ای به خواندن سوره یس داشته باشد و این سوره را مداومت کند و هر روز بخواند، عاقبت بخیر می‌شود.

خوشبخت شدن انسان با وزیدن نسیم رحمت الهی به او

یک نکته در این آیه است که می‌فرماید اگر به اینها بگویند که تقوا داشته باشید و مواظب رفتار و اعمال خود باشید، بدانید که این ثمر دارد و ثمر آن هم این است که ممکن است نسیم رحمت خدا بر سرنوشت شما بوزد که اگر این نسیم رحمت خدا بر سرنوشت انسان بوزد، خوشبختی به همراه دارد و خوشبخت می‌شود کسی که این دستور قرآنی را عمل کرده است.

درست کردن خرابی‌های اعمال گذشته

شاید معنایش این باشد که نسبت به گذشته خود یک نگاه کنید و هر جا یک خرابی است، سعی کنید آن را درست کنید. مثلاً اگر شما پنج تا خرابی گذشته را درست کردید، باز چند خرابی دیگر از گذشته به یادتان می‌آید و خدا به شما توفیق می‌دهد که آن را درست کنید.

و این قانونش است که اگر انسان بکوشد به آن چیزهایی که از خرابی‌های گذشته خود می‌داند و آن‌ها را بکوشد و جبران کند، خداوند هم راه‌های تازه را برای او باز می‌کند تا دیگر خرابی‌های گذشته را هم جبران کند.

حالا اگر کسی هیچ خرابی نداشته باشد آن آینده او در آخرت همه‌اش آباد می‌شود. پس اگر کسی این موضوع را باور کند، این خیلی مهم است.این یک عرض اما عرضی به اندازه تمام زندگی بود.

خودتان اهل عمل باشید / سحر زندگی می‌آورد

حالا من در عرض ۵ – ۴ دقیقه عرایضی کردم و خودم هم عمل نمیکنم، اما به شما چه ربطی دارد من عمل نمیکنم؟! اما آیا حرفش دو دو تا چهارتا نیست؟ پس شما عمل کنیدی اصلا به من که عمل نمیکنم نگاه نکنید.

اگر سحر شما زنده شود بدانید که خودتان زنده می‌شوید و این سحر زندگی می‌آورد. قدیم‌ها می‌گفتند آّب حیات در تاریکی است.

شخصیت و وزن انسان به نماز او

شما وزنت چقدر است؟ وزن شما و شخصیت شما به اندازه نمازتان است. حالا آیا خودتان از نمازتان چقدر راضی هستید؟ اگر بخواهید نمازتان را در ترازو بگذارید و بفروشید، چقدر آن را می‌فروشید؟ و چقدر سنگ در مقابل نمازتان در کفه ترازو می‌گذارید؟

ویژگی حداقلی یک نماز مقبول

حداقل نماز این است که آن را صحیح و اوِل وقت بخوانید، این دیگر در اختیار انسان است و خیلی سخت نیست. مثلاً یاد می‌گیرید که غسل صحیح کنید، بعد وضوی صحیح بگیرید و بعد حمد و سوره را هم صحیح بخوانید و نماز را هم تند نمیخوانید و آن را اول وقت و با طمانینه می‌خوانید؛ پس این حداقلی است که همه می‌توانید برای وزن نمازتان بکوشید.

این حداقل کاری است که درباره نماز می‌توانید انجام دهید، اما کارهای بیشتر هم می‌توانید انجام دهید که اگر هرچه جدی‌تر مواظب چشم خود باشید، از نماز هم بهره بیشتری می‌برید.

شخصیت دنیایی یک فرد مثلاً در دنیا به این است که چند محافظ و یک ماشین مدل بالا مثلاً داشته باشد اما شخصیت آخرتی به اندازه نماز انسان است که هر چه نماز انسان بیشتر مقبول باشد، شخصیت انسان هم بیشتر است.

پس کاری کنید که شخصیت بیشتری کسب کنید و کارش هم به این است که شما بیشتر مواظب چشم و زبان خود باشید، که اینها برای انسان وزن می‌آورد، که اگر جدی مواظب چشم و زبان خود باشید برای شما نماز و شخصیت می‌آورد و وزن شما هم به اندازه نماز شما است که هر چقدر نماز شما بیارزد همان اندازه قیمت دارید.

در روایت آمده که برخی نماز را از ترس جهنم و برخی به طمع بهشت می‌خوانند، اما برخی نماز می‌خوانند که چون خدا را اهل عبادت و شایسته عبادت می‌دانند، چنین نمازی دیگر در هیچ ترازویی جا نمیگیرد.

نماز از باب شکر خدا

رسول خدا (ص) شب تا صبح مشغول نماز بود تا جایی که نقل شده که پاهای ایشان ورم کرده بود، و اصحاب عرض کردند که چرا این همه زحمت به خودت می‌دهید، مگر قرآن نگفته من گذشته و آینده شما را می‌آمرزم؟ حضرت فرمودند مگر این شکر ندارد که خدا اینگونه گذشته و آینده ما را می‌آمرزد و من نماز را شکراً می‌خوانم. به خاطر شکر الطافی که خدا به من نموده است. پس این نماز را در هیچ ترازویی نمیشود گذاشت.

ارزش بالای گریه امام حسین (ع) آن هم گریه‌ی دل

اگر برای امام حسین واقعا گریه کند، حالا شاید این گریه بر امام حسین هم از این جنس باشد. شما هیچ وقت یادتان می‌آید که دلتان گریه کرده باشد نه چشمتان؟!

حالا اگر دل گریه کند و چشم گریه کند یا نکند، آن گریه دل اصل است. پس قدر این گریه‌های آبکی را بدانید، شاید یک قطره از اشک همین گریه‌ها از دل برآید و آن خیلی قیمتی است.

پدیدآورنده:

به کوشش: امیرمحسن سلطان احمدی

www.soltanahmadi.ir