روضه فاطمی آیت الله آقا مجتبی تهرانی(ره)+صوت

امسال در چهارمین روز نوروز در ایستگاه چهارم فروردین ۱۳۹۴ بهارمان رنگ فاطمی گرفت و عزادار شهادت بی بی دو عالم خانم فاطمه زهرا(س) شدیم،بنابراین باید در این ایام نوروز که با شهادت حضرت زهرا(س) تقارن پیدا کرد نسبت به حضرت زهرا(س) ادب به خرج دهیم و با امام عصر(ع) همنوا شویم و حزن فاطمی داشته باشیم و حرمت روز شهادت مادر امام زمانمان را حفظ کنیم، بنابراین اگر مسلمانیم، اگر شیعه و منتظر اماممان هستیم، نگاه امام به ما است تا ببیند در نوروز به مادرشان چقدر مودب هستیم.

استاد فقید مرحوم آیت الله آقا مجتبی تهرانی رحمه الله علیه ارادت خاصی به خانم حضرت زهرا(س) داشتند که در یکی از مجالسشان  شب بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان در رابطه با شهادت حضرت صدیقه کبری(س) بحثی را مطرح کردند و پس از آن روضه‌ حضرت را خواندند که روضه ای بسیار جانسوز می باشد که در ادامه متن روضه به همراه صوت آن تقدیم عاشقان فاطمی می گردد.

امیرمحسن سلطان احمدی

در رابطه با شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) آیت الله آقا مجتبی تهرانی(ره) این گونه روضه خواند:

توسل من معلوم است و همه‌تان هم می‌دانید؛ توسلم به باطن لیله‌القدر است. اوّل چند جمله از خود زهرا(سلام‌الله علیها) نسبت به آن حادثه نقل می‌کنم:

«وَ رَکَلَ‌ الْبَابَ‌ بِرِجْلِهِ فَرَدَّهُ‌ عَلَیَ وَ أَنَا حَامِلٌ»؛ چنان لگدی به آن درِ نیم سوخته زد و آن را بر روی من انداخت، در حالی که من باردار بودم.

«وَ النَّارُ تُسْعَرُ»؛ آتش زبانه می‌کشید. زهرا(س) می‌گوید: لگدی زد و در را بر روی من انداخت، «وَ تَسْفَعُ وَجْهِی»؛ من با صورت بر روی زمین افتادم. آتش زبانه می‌کشید و چهره من را می‌سوزاند.

«فَیَضْرِبُ‌ بِیَدِه»؛ با دست به من سیلی زد، امّا سیلی چگونه بود؟ «حَتَّى انْتَثَرَ قُرْطِی مِنْ أُذُنِی»؛(بحارالانوار، ج ۳۰، ص ۳۴۹) چنان سیلی محکمی زد که گوشواره‌های من پراکنده شد.

چهل سال پیش، اولین فاطمیه یادم هست، من شب‌ها جلسه گذاشته بودم، این مداح‌ها می‌آمدند، نوحه‌خوان‌ها می‌آمدند، نوحه می‌خواندند، چندتا جمله از اون موقع یادم است که اینها خواندند. در جگر من اثر کرد، خوب یادم است!
من نوحه‌خوانی بلد نیستم، ولی امشب مرجعیت به کنار، اجتهاد به کنار، فقاهت به کنار، عرفان به کنار، اخلاق به کنار، می‌خواهم امشب نوحه بخوانم…
دو تا جمله می‌‌خوانم. زبان حال علی علیه‌السلام هست.
خواننده علی، خواننده پدر، برای کی؟ (برای) همسرش که مادر است.
این پدر روضه برای پسر، یعنی امام زمان صلوات‌الله علیه روضه بخواند!
آقا تشریف بیاورید. آقا در آستانه مجلس ما تشریف بیاورید.
می‌خواهم برایتان روضه بخوانم.
این زبان حال علی علیه‌السلام است.
رو به زهرا می‌کند:

یا زهرا!
در وسط کوچه تو را می‌زدند
کاش به جای تو مرا می‌زدند
یا زهرا…
چرا شده گوشه چشمت کبود
فاطمه جان مگر علی مرده بود
یا زهرا…
وای من و وای من و وای من
میخ در و سینه زهرای من …

دانلود

دانلود

بشنوید