در این فایل صوتی خرافات مرتبط با شب اول ربیع الاول از جمله دق الباب هفت مسجد و حدیث بشارت پایان ماه صفر را خواهید شنید.

اگر یکی از شما زنی را دید و خوشش آمد، چشم از او برداشته، نزد همسر خود رود که آنچه او دیده است، همسرش نیز دارد و مواظب باشد که شیطان را بر دل خویش راه ندهد و آن که متأهل نیست، دو رکعت نماز بخواند و خدا را زیاد سپاس گوید و صلوات بر پیامبر و خاندانش فرستد، آنگاه از فضل خدا بخواهد و خدا نیز با رحمت خویش او را از راه مباح بی نیاز می گرداند

از سویی ممکن است که خواندن دعای عهد گرچه از شخصی باشد که انسان بدی است، ولی خداوند متعال به‌ برکت این دعا او را متحول کند و با خواندن این دعا در چهل روز و عهد قلبی با امام عصر(عج) چنان تحولی اساسی در وجود او ایجاد شود تا به این قابلیت برسد که بتواند از اصحاب حضرت(عج) شود.پس فردا دیر است از همین امروز در طلوع آدینه مهدوی چهل منزل عهدت را با امامت آغاز کن.

جمعی حسینی محفل شب شاعر را عطرآگین به عطر بین الحرمین کربلا نموده بودند؛ شاعر، مرثیه خوان و مداح جملگی اهل بیتی و غلام سالار شهیدان جمع شده بودند تا در سی ام «شب شاعر» از شاعر و مداح دلسوخته حسینی استاد حاج ولی الله کلامی زنجانی تجلیل کنند.

فرمود: بدان که ساعت‏ها بر تو مى ‏گذرد و عمر تو را مى ‏برد، و تو نمى ‏رسى به‏ نعمتى مگر بعد از مفارقت نعمت دیگر. پس بپرهیز از آرزوى دراز چه بسیار آرزومندان بودند که به آرزوى خود نرسیدند و چه بسیار کسان که جمع کردند مالى را و آن را نخوردند، و منع کردند مردم را از چیزى که زود آن را بگذاشتند و بگذشتند و شاید آن مال را از راه باطل فراهم آورده و از حقّش منع کرده، به حرام آن را دریافته و ارث گذاشته و وزر و وبال و سنگینى و اثقال آن را بر دوش خود برداشته. این است زیان روشن و خسران مبین.

در اعمال روز جمعه نمازی ذکر شده است که سالک با خواندن این نماز از بلاها و فتنه ها تا جمعه آینده محفوظ می ماند، انجام این نماز وقت زیادی را نمی گیرد و کوتاه و مختصر است اما شرط اجابت در اخلاص در خواندن هست.

نمی‌دانم امشب باید از کدام غربت گفت؛ چه روضه‌ای خواند؛ و مصیبت کدامین غریب را بازگو نمود.آیا از بدن پاره پاره حسین (ع) بگوییم که عریان در گودال قتلگاه افتاده است؟ یا از بدن عباس علمدار که نه سر در بدن دارد و نه دست؟آیا از علی اکبر بگوییم که صورت پیامبرگونش را بر نیزه برافراشته اند؟ یا از علی اصغر شش ماهه که اینک در گهواره خاکی خویش به خواب ابدی رفته؟آیا از یاران حسین (ع) بگوییم که غریبانه در گوشه گوشه میدان جان باخته اند؟ یا از کودکان حسین (ع) که غم یتیمی و اسیری، یکجا بر آنان وارد شده است؟

امام (ع) کشته و مجروح و خسته ، اندکی ایستاد تا نفسی تازه کند و دمی از خستگی جنگ بیاساید . در این لحظه یکی از دشمنان سنگی زد که به پیشانی حضرت اصابت کرد و خون بر صورت وی جاری شد. امام خواست آن خون را پاک کند که تیری سه شاخه و زهر آلود بر سینه و قلب حضرت نشست . امام گفت : «بسم الله و بالله و علی مله رسول الله» و سر به سوی آسمان بلند کرد و گفت : « خدایا تو می دانی این قوم مردی را می کشند که روی زمین پسر پیغمبری غیر از او نیست».

سرانجام یکی از لشگریان دشمن به پیکر نازنین حضرت حمله کرد و با عمود آهنین بر فرق عباس زد که سر او مانند فرق مبارک پدرش علی (ع) شکافت و بر زمین افتاد و فریاد زد: « یا ابا عبدالله علیک منی السلام ــ برادرم خداحافظ».

علی اکبر دست دور گردن اسب حلقه کرد تا بر زمین نیفتد و اسب در ازدحام دشمن و دشنه، به جای آنکه وی را به سوی خیمه‌گاه باز گرداند به قلب دشمن برد. د‍‍‍‍‍‍ژخیمان یزیدی دور اسب را گرفتند و از هر سوی بر پیکرش شمشیر وارد آوردند آنگونه که نوشته اند بدنش ریز ریز ( ارباً ارباً ) گردید.